Mijn soort was op, kapot gespeeld, te veel verkocht, teveel medicijnen toegediend, anderen daarentegen vonden dat ik weer teveel uit liet zieken en alles maar op zijn beloop liet, niet tijdig nieuwe gekweekt enz. Het is een kleine greep uit de opmerkingen die ik al dan niet recht in mijn gezicht  of via via gehoord heb, er waren nog zwaardere verdachtmakingen bij, maar die zal ik maar laten voor wat ze zijn. Allemaal niet echt leuk maar wel begrijpelijk. Helaas zit onze mooie sport zo in elkaar. Er is nogal wat afgunst, veel  verdachtmakingen en heel weinig respect laat staan bewondering voor elkaars prestaties. Op momenten dat het tegen zit bij kampioenen,  zien  praatjesmakers hun kans schoon en ventileren zij de ene onzinnige opmerking na de andere, niet gestoeld op koele feiten of enige kennis van zaken. De juiste feiten doen helemaal niet ter zake, “ze” zien hun kans schoon. Laat je niet van de wijs brengen door die randzaken, gewoon zorgen dat je het plezier behoudt in de sport en de uitslagen komen dan ook gegarandeerd weer. En de praatjesmakers : die zoeken een volgend slachtoffer !!

De echte waarheid van mijn inderdaad niet zo beste seizoen, is van een heel andere aard als boven door de “vrienden” aangegeven. Al twee seizoenen kamp ik met een virusinfectie onder mijn duiven. Het Adeno-virus type 2 heeft een ware slachting aangericht onder mijn hokbestand. Tientallen, vooral oude duiven hebben, al dan niet geholpen, het loodje gelegd de laatste 24 maanden. En daar zaten ook een 5 tal echte kampioensduiven bij met daarnaast nog een 10 tal goed bruikbare duiven. Verder hoef ik u eigenlijk niets meer te vertellen, denk ik? Verslagen was ik al voordat het seizoen  2004 begon! Seizoen 2003 was eigenlijk nog heel goed te noemen ondanks de genoemde problemen, maar je kunt niet ongestraft twee jaar na een, goede duiven verliezen. Ook voor aanvang seizoen 2004, omstreeks eind januari, kreeg ik na een eigenlijk vlekkeloos verlopen winter, opnieuw te maken met het virus. In enkele dagen tijd, drie 1^e prijswinnaars in groot verband .. dood, gevolgd door nog een aantal redelijke en goede duiven. Maar ternauwernood hersteld begon het seizoen, prijzen genoeg, maar te weinig pure kop, onregelmatige aankomsten, afgevlogen thuis komen enz, kortom de topvorm kwam niet, ook niet zo verwonderlijk gezien de voorgeschiedenis. Was het helemaal niks ? Nou dat valt ook wel weer mee, ik heb toch nog een aantal goede uitslagen neer kunnen zetten, en vooral de jongen kwamen zeer behoorlijk naar huis.

In mijn vereniging heb ik ondanks alle problemen nog een 8tal kampioenschappen behaald en ook in de OBVP waren er een 4tal kampioenschappen mijn deel.
 

Misschien ook nog aardig om te weten :

De moeder van de 1^ste Nationaal St.Vincent 2004 (Koos vd Schriek, ook uit Oosterhout ) en snelste duif van de hele lossing, is een duivin die rechtstreeks van mijn hok komt, zij is nauw verwant aan mijn supercrack “Bazooka”. Hij was in 1995 o.a. de beste overnachter van Nederland, 1^ste Gouden Crack Fondclub Zuid Nederland,  1^ste overnachter Vredesduifcompetitie enz, o.a.1^ste nat. Soustons en 3^de nat. Dax. Zie zijn volledige palmares en stamboom elders op deze site.

Laten we hopen dat 2005 weer de vorm en resultaten brengt, die de laatste tientallen jaren als gewoon ervaren werden !