RASSEN

Sinds vele jaren heb ik een soort opgebouwd dat op alle afstanden goed mee kan (zie uitslagen en kampioenschappen). De eerste duiven die kwamen waren duiven van een plaatselijke liefhebber die met enkele duiven keihard vloog op vooral de vitesse en midfondvluchten. Zijn naam: Cees van Pelt uit Oosterhout. Vanaf 1967 heb ik jaren alleen met deze soort gevlogen, met wisselend succes. Enkele duiven van Cor koning uit Oosterhout werden in de 70er jaren met succes ingebracht, vooral op de dagfond zijn ze vanaf die tijd sneller geworden.

Midden tachtiger jaren na  verkoop van de toppers, zijn er enkele Delbars aangeschaft via M.Minnaard uit Krabbedijke. Ook kwamen er enkele v.d. Wegens via de familie Eijerkamp uit Zutphen. Met beide soorten ben ik uitstekend geslaagd: gekruist tegen mijn oude soort kwamen er weer regelmatig supers en vele goede duiven  voor de dag. Het spel was toen voornamelijk dagfond en overnacht. Prachtige uitslagen werden met deze duiven gemaakt en veel titels werden gewonnen, zeker op het nieuwe adres na een verhuizing begin 1991.

Bazooka is verkocht aan het buitenland. Ook zijn moeder, Het Draadje 90-9062226 was een supertje, zij is overgegaan naar de familie Eijerkamp (is omgedoopt in Miss Bazooka). Na deze deal zijn er via de familie Eijerkamp Janssen en v. Loon duiven bijgekomen, die samen met mijn oude soort zorgen voor de uitstekende prestaties van vandaag de dag.

Na een uitbraak van het adenovirus type 2 in 2003/2004, waaraan ik tientallen duiven heb verloren, heb ik wel geleerd dat je ook in de duivensport maar heel weinig echte vrienden hebt.

De meeste liefhebbers hebben toch iets van: daar hebben we voorlopig mooi geen concurrentie meer van. Echter niet vriend Herman Calon uit Hoofdplaat, ik kwam hem tegen op de manifestatie in  Houten, vertelde hem van mijn ellende en hij bood direct spontaan een flink aantal vroege jongen aan. Hier heb ik geen spijt van gehad. Sinds 2003 heb ik elke jaar een aantal Calonnetjes gehaald in Hoofdplaat en met groot succes. De helft van mijn kolonie is inmiddels te benoemen als ras Calon. De prestaties zijn in 2005/2006 weer helemaal top te noemen (zie prestaties en kampioenschappen). Ook sportvriend Teus Teske bood mij direct een aantal jongen aan na mijn tegenslag en ook daar zitten twee heel goede bij.

De conclusie moet zijn: dat duivensport net is als het leven: na tegenslagen leer je je vrienden kennen en komen er ook weer goede tijden, gewoon blijven lachen werkt eigenlijk wel het beste!